สรุปสั้น ๆ
- ผู้เสนอ
- Kim Bartholomew และ Leonard Horowitz, 1991
- ตั้งอยู่บน
- มุมมองต่อตัวเอง ตัดกับมุมมองต่อผู้อื่น
- สี่รูปแบบ
- Secure, preoccupied, dismissing และ fearful
- สิ่งที่ใหม่
- แยกกลุ่ม avoidant ออกเป็น dismissing และ fearful
ถ้าค้นหาประเภทของ attachment style คุณจะเจอรายการสามแบบ สี่แบบ หรือบางทีห้าแบบ ฉบับที่ใช้กับผู้ใหญ่บ่อยที่สุดทุกวันนี้มีสี่รูปแบบ และมาจากบทความเดียว คือการทดสอบโมเดลสี่หมวดของ Kim Bartholomew และ Leonard Horowitz ในปี 1991[1]
Attachment style 4 แบบมีอะไรบ้าง?
Bartholomew และ Horowitz เริ่มจากแนวคิด internal working model ของ John Bowlby คือความคาดหวังเกี่ยวกับตัวเองและผู้อื่นที่คนสั่งสมจากประสบการณ์กับ attachment figure[4] พวกเขาย่อมันให้เหลือคำถามสองข้อ
- มุมมองต่อตัวเอง: ฉันควรค่าแก่ความรักและการสนับสนุนไหม?
- มุมมองต่อผู้อื่น: คนอื่นอยู่เคียงข้างและไว้ใจได้ไหมเมื่อฉันต้องการ?
แต่ละคำตอบอาจเป็นบวกมากขึ้นหรือลบมากขึ้น เมื่อไขว้สองคำตอบเข้าด้วยกัน จะได้สี่แบบ และแต่ละแบบคือ attachment style หนึ่งรูปแบบ[1]
| รูปแบบ (ชื่อปี 1991) | มุมมองต่อตัวเอง | มุมมองต่อผู้อื่น | แบบแผนที่พบบ่อย | ชื่อบนเว็บไซต์นี้ |
|---|---|---|---|---|
| Secure | บวก | บวก | สบายใจทั้งกับความใกล้ชิดและความเป็นอิสระ | Secure |
| Preoccupied | ลบ | บวก | แสวงหาความใกล้ชิดและการยอมรับ กังวลว่าตัวเองมีค่าพอไหม | Anxious |
| Dismissing | บวก | ลบ | ให้คุณค่ากับความเป็นอิสระ ลดทอนความต้องการคนอื่น | Avoidant |
| Fearful | ลบ | ลบ | ต้องการความใกล้ชิดแต่คาดว่าจะถูกปฏิเสธ จึงรักษาระยะห่าง | Fearful avoidant |
พูดแบบชีวิตประจำวัน คน secure มักคิดว่า ฉันมีค่าพอให้ได้รับการดูแล และคนอื่นมักจะอยู่ตรงนั้น คน preoccupied มักคิดว่า คนอื่นอาจอยู่ตรงนั้น แต่ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองดีพอให้เขาอยู่ต่อ คน dismissing มักคิดว่า ฉันโอเค และขอไม่พึ่งใครดีกว่า คน fearful มักคิดว่า ฉันอยากให้คนอื่นอยู่ใกล้ แต่คาดว่าจะผิดหวัง และฉันอาจสมควรโดนแบบนั้น
คำบรรยายในตารางเป็นเพียงบทสรุปสั้น ๆ คนจริงแทบไม่มีใครเป็นประเภทบริสุทธิ์ และรูปแบบเหล่านี้อธิบายแนวโน้มในความสัมพันธ์ใกล้ชิด ไม่ใช่บุคลิกภาพทั้งหมดของใคร
ทำไมต้องมีรูปแบบที่สี่
สี่ปีก่อนหน้านั้น Cindy Hazan และ Phillip Shaver นำหมวดหมู่ทารกสามแบบของ Ainsworth มาใช้กับความสัมพันธ์แบบคู่รักในผู้ใหญ่ ได้แก่ secure, avoidant และ anxious/ambivalent[3] Bartholomew สังเกตว่ากลุ่ม avoidant รวมคนสองแบบที่ต่างกันมากไว้ด้วยกัน
บางคนหลีกเลี่ยงความใกล้ชิดจากจุดยืนที่ดูเหมือนพึ่งตัวเองได้ พวกเขารู้สึกดีกับตัวเอง เห็นคุณค่าน้อยในการพึ่งพาคนอื่น และรักษาระยะห่างทางอารมณ์โดยไม่ค่อยแสดงความทุกข์ให้เห็น Bartholomew เรียกรูปแบบนี้ว่า dismissing
อีกกลุ่มหลีกเลี่ยงความใกล้ชิดเพราะกลัวมัน พวกเขาอยากสนิทสนม แต่คาดว่าจะเจ็บหรือถูกปฏิเสธ และสงสัยในคุณค่าของตัวเอง พวกเขาถอยออกมาเพื่อปกป้องตัวเอง บ่อยครั้งในขณะที่ยังโหยหาความผูกพัน Bartholomew เรียกรูปแบบนี้ว่า fearful[1]
มองจากภายนอก สองกลุ่มนี้ดูคล้ายกัน เพราะต่างก็รักษาระยะห่างจากคนอื่น แต่เหตุผลและประสบการณ์ภายในต่างกัน และเส้นทางสู่ความรู้สึกมั่นคงขึ้นก็ต่างกันด้วย บทความ dismissive vs fearful avoidant เปรียบเทียบไว้โดยละเอียด
Attachment style 4 แบบวัดกันอย่างไร?
บทความปี 1991 ไม่ได้พึ่งแบบสอบถามชุดเดียว ในการศึกษาแรก Bartholomew และ Horowitz พัฒนาการสัมภาษณ์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ใกล้ชิด ซึ่งให้ทั้งหมวดหมู่และคะแนนแยกของแต่ละรูปแบบในสี่รูปแบบ[1] วิธีที่คะแนนทั้งสี่สัมพันธ์กันเข้ากับโมเดลที่เสนอ คะแนนยังสอดคล้องกับเครื่องมือรายงานตนเองเรื่องอัตมโนทัศน์และการทำหน้าที่ระหว่างบุคคล และแต่ละรูปแบบก็มีปัญหาระหว่างบุคคลที่เป็นลักษณะเฉพาะของตัวเอง ทั้งตามที่ผู้เข้าร่วมและเพื่อนของพวกเขารายงาน[1] ในการศึกษาที่สอง การสัมภาษณ์เกี่ยวกับครอบครัวเดิมและเกี่ยวกับเพื่อนถูกให้คะแนนแยกกัน และคะแนนสองชุดนั้นสัมพันธ์กัน[1]
นอกจากการสัมภาษณ์ ผู้เข้าร่วมยังอ่านย่อหน้าสั้น ๆ สี่ย่อหน้า ย่อหน้าละหนึ่งรูปแบบ แล้วบอกว่าย่อหน้าไหนตรงกับตัวเองที่สุด แบบรายงานตนเองสั้น ๆ นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ Relationship Questionnaire มันทำได้เร็ว แต่การเลือกหนึ่งจากสี่ย่อหน้าทำให้ข้อมูลหายไป คนที่ตรงกับสองคำบรรยายคนละครึ่งต้องเลือกเพียงหนึ่ง
งานรุ่นหลังหันไปใช้แบบสอบถามที่ยาวขึ้นและมีข้อคำถามมากขึ้น ในปี 2000 Chris Fraley, Niels Waller และ Kelly Brennan วิเคราะห์เครื่องมือวัด attachment ในผู้ใหญ่ที่ใช้กันแพร่หลายสี่ชุด รวมถึงชุดของ Griffin และ Bartholomew และแบบวัดของ Brennan, Clark และ Shaver ด้วย item response theory พวกเขาพบว่าทุกชุดปรับปรุงได้ และแสดงวิธีสร้างแบบวัดที่มีคุณสมบัติการวัดดีขึ้น[7] เครื่องมือรุ่นใหม่เหล่านี้รายงานคะแนนบนสองมิติ แทนหมวดหมู่
ประเภทของ attachment style: โมเดลต่าง ๆ เทียบกันอย่างไร
สายการวิจัยต่างกันใช้รายการต่างกัน ซึ่งเป็นต้นเหตุของความสับสนที่พบบ่อย
| กรอบแนวคิด | หมวดหมู่ | สิ่งที่อธิบาย |
|---|---|---|
| Ainsworth และทีม (1978), Main และ Solomon | Secure, avoidant, resistant, disorganized | พฤติกรรมของทารกต่อผู้เลี้ยงดูใน Strange Situation |
| Hazan และ Shaver (1987) | Secure, avoidant, anxious/ambivalent | ความรู้สึกของผู้ใหญ่ต่อความใกล้ชิดแบบคู่รัก |
| Bartholomew และ Horowitz (1991) | Secure, preoccupied, dismissing, fearful | มุมมองต่อตัวเองและผู้อื่นของผู้ใหญ่ |
| Brennan, Clark และ Shaver (1998) | คะแนนสองค่า: anxiety และ avoidance | attachment ในผู้ใหญ่เป็นตำแหน่งบนสองมิติ |
หมวดหมู่ในทารกและรูปแบบในผู้ใหญ่ใช้ชื่อและแนวคิดร่วมกัน แต่วัดด้วยวิธีที่ต่างกันมาก แบบหนึ่งด้วยการดูเด็กวัยหนึ่งขวบ อีกแบบส่วนใหญ่ด้วยการถามผู้ใหญ่ถึงความรู้สึก นี่คือเหตุผลที่ fearful avoidant กับ disorganized attachment ในวัยทารก เกี่ยวข้องกันแต่ไม่เหมือนกัน
วางสี่รูปแบบบนสองมิติ
แบบจำลองสองแบบของ Bartholomew กลายเป็นว่ามีญาติใกล้ชิด Dale Griffin และ Kim Bartholomew แสดงว่ามุมมองต่อตัวเองและมุมมองต่อผู้อื่นสอดคล้องกับสองมิติเบื้องหลังที่พบในเครื่องมือวัด attachment ในผู้ใหญ่[2] เมื่อ Brennan, Clark และ Shaver วิเคราะห์แบบสอบถามจำนวนมากในภายหลัง พวกเขาพบปัจจัยสองตัวที่ตั้งชื่อว่า attachment anxiety และ attachment avoidance[5]
ความสอดคล้องเป็นประมาณนี้
- มุมมองต่อตัวเอง ด้านลบ ไปคู่กับ attachment anxiety สูง
- มุมมองต่อผู้อื่น ด้านลบ ไปคู่กับ attachment avoidance สูง
ดังนั้น attachment style 4 แบบคือสี่พื้นที่บนพื้นที่สองมิติ secure ต่ำทั้งสองด้าน preoccupied สูงด้านความกังวล dismissing สูงด้านการหลีกเลี่ยง และ fearful สูงทั้งสองด้าน[2][6] บทความ attachment anxiety และ avoidance อธิบายว่าทำไมนักวิจัยจำนวนมากจึงนิยมรายงานคะแนนสองค่าโดยตรง
Attachment style เป็นหมวดหมู่หรือมิติ?
คนเราแบ่งเป็นประเภทที่แยกกันจริง หรือแค่ต่างกันตามระดับ เป็นคำถามเก่าในงานวิจัย attachment ในผู้ใหญ่ Fraley และทีมทดสอบเรื่องนี้ในปี 2015 ด้วยวิธี taxometric ซึ่งเป็นเทคนิคทางสถิติที่ออกแบบมาเพื่อแยกหมวดหมู่ที่แท้จริงออกจากความต่อเนื่อง ในกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่ม ความแตกต่างระหว่างคนดูเป็นมิติมากกว่าหมวดหมู่ ทั้ง attachment โดยทั่วไปและในความสัมพันธ์เฉพาะ เช่นกับพ่อแม่และเพื่อน[8]
ในทางปฏิบัติหมายความว่าสี่รูปแบบเป็นชื่อที่มีประโยชน์สำหรับพื้นที่บนพื้นที่ต่อเนื่อง ไม่ใช่กล่องสี่ใบที่มีผนังกั้น ลองนึกภาพเพื่อนสองคนที่คะแนนแทบเท่ากัน คนหนึ่งอยู่เหนือกึ่งกลางด้านความกังวลเล็กน้อย อีกคนอยู่ใต้เล็กน้อย ระบบหมวดหมู่เรียกคนหนึ่งว่า preoccupied และอีกคนว่า secure ส่วนคะแนนแบบมิติแสดงว่าทั้งสองใกล้กันแค่ไหน ตรรกะเดียวกันนี้อธิบายประสบการณ์ที่พบบ่อยกับแบบทดสอบ คือทำซ้ำหลังผ่านไปไม่กี่สัปดาห์แล้วได้รูปแบบข้างเคียง ใกล้เส้นแบ่ง การเปลี่ยนคำตอบเพียงเล็กน้อยก็พอจะพลิกป้าย แม้คะแนนแทบไม่ขยับ
ใช้สี่รูปแบบอย่างรอบคอบ
หลายคนอ่านสี่รูปแบบแล้วเห็นตัวเองในมากกว่าหนึ่งแบบ นั่นไม่ใช่สัญญาณว่าโมเดลไม่ดีหรือผู้อ่านสับสน มันเป็นผลโดยตรงของมิติที่อยู่เบื้องหลัง คนที่อยู่กลางทั้งสองสเกลย่อมมีลักษณะร่วมกับทั้งสี่จตุภาค
โมเดลสี่หมวดมีประโยชน์เพราะเข้าใจง่าย และตั้งชื่อความแตกต่างจริงที่โมเดลสามรูปแบบมองข้ามไป แต่ก็มีข้อจำกัด
- เส้นแบ่งพร่ามัว หลักฐานสนับสนุนมิติมากกว่าประเภท ป้ายจึงบอกพื้นที่ ไม่ใช่กลุ่มที่แยกขาดกัน[8]
- รูปแบบต่างไปตามความสัมพันธ์ คนหนึ่งอาจรู้สึก secure กับพี่น้อง แต่ fearful กับคนรักใหม่[6]
- รูปแบบเปลี่ยนได้ working model ไม่เคยถูกตั้งใจให้ตายตัว และงานวิจัยในผู้ใหญ่มองว่ามันเปิดให้แก้ไขได้[4][6]
- รูปแบบไม่ใช่การวินิจฉัย มันอธิบายแบบแผนในการรับมือกับความใกล้ชิด ไม่ใช่ความผิดปกติ
Attachment style test ของเรารายงานทั้งคะแนนสองมิติและจตุภาคที่คะแนนตกอยู่ และระบุสองรูปแบบเมื่อคุณอยู่ใกล้เส้นแบ่ง หน้า แบบทดสอบทำงานอย่างไร อธิบายวิธีการและสิ่งที่มันบอกไม่ได้ ถ้าคุณกำลังลำบากกับแบบแผนในความสัมพันธ์ หน้า การขอความช่วยเหลือ มีแนวทางสู่ความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ
คำถามเกี่ยวกับหัวข้อนี้
Attachment style 4 แบบมีอะไรบ้าง?
ในโมเดลสี่หมวด ได้แก่ secure (มองตัวเองและผู้อื่นในแง่บวก) preoccupied (มองตัวเองในแง่ลบ มองผู้อื่นในแง่บวก) dismissing (มองตัวเองในแง่บวก มองผู้อื่นในแง่ลบ) และ fearful (มองทั้งสองฝ่ายในแง่ลบ) บนเว็บไซต์นี้เรียกว่า secure, anxious, avoidant และ fearful avoidant
ใครเป็นคนคิด attachment style 4 แบบ?
Kim Bartholomew และ Leonard Horowitz ตีพิมพ์โมเดลสี่หมวดในปี 1991 โดยต่อยอดจากแนวคิด internal working model ของ Bowlby และคำอธิบาย attachment แบบคู่รักในผู้ใหญ่สามรูปแบบของ Hazan และ Shaver ที่มีมาก่อน
Attachment style 3 แบบกับ 4 แบบต่างกันอย่างไร?
โมเดลสามรูปแบบของ Hazan และ Shaver มีกลุ่ม avoidant กลุ่มเดียว Bartholomew และ Horowitz แยกออกเป็นสอง คือคนแบบ dismissing ที่รักษาระยะห่างและรู้สึกดีกับตัวเอง กับคนแบบ fearful ที่รักษาระยะห่างเพราะคาดว่าจะเจ็บ ทั้งที่ยังต้องการความใกล้ชิด
Attachment style 4 แบบวัดกันอย่างไร?
Bartholomew และ Horowitz ใช้การสัมภาษณ์ที่ให้ทั้งหมวดหมู่และคะแนนของแต่ละรูปแบบในสี่รูปแบบ ร่วมกับคำบรรยายสั้น ๆ แบบรายงานตนเอง รูปแบบละหนึ่งย่อหน้า งานวิจัยภายหลังหันไปใช้แบบสอบถามที่ยาวขึ้น ซึ่งให้คะแนนบนสองมิติแทนหมวดหมู่เดียว
Attachment style เป็นหมวดหมู่หรือมิติ?
หลักฐานส่วนใหญ่ชี้ไปที่มิติ งานวิจัยปี 2015 ที่ใช้การวิเคราะห์แบบ taxometric พบว่าความแตกต่างระหว่างผู้ใหญ่เข้ากับโมเดลมิติได้ดีกว่าโมเดลหมวดหมู่ ทั้ง attachment โดยทั่วไปและในความสัมพันธ์เฉพาะ สี่รูปแบบจึงควรอ่านเป็นชื่อย่อของพื้นที่บนมิติเหล่านั้น
Fearful avoidant กับ disorganized attachment เหมือนกันไหม?
ไม่เชิง fearful avoidant เป็นรูปแบบในผู้ใหญ่จากงานวิจัยแบบรายงานตนเอง ส่วน disorganized มาจากการสังเกตทารกใน Strange Situation แหล่งข้อมูลยอดนิยมหลายแห่งใช้สองคำนี้แทนกัน และสองแนวคิดก็เกี่ยวข้องกัน แต่ถูกนิยามด้วยวิธีต่างกันและเครื่องมือต่างกัน
ดูเพิ่มเติม
- Attachment Anxiety และ Attachment Avoidance: สองมิติเบื้องหลังทุกรูปแบบAttachment anxiety และ attachment avoidance คือสองมิติเบื้องหลัง attachment style ในผู้ใหญ่ มาจากไหน วัดอย่างไร และทำไมคะแนนจึงดีกว่าการจัดกล่อง
- Dismissive vs Fearful Avoidant ต่างกันอย่างไร? เทียบ avoidant สองแบบDismissive vs fearful avoidant ต่างกันตรงไหน avoidant สองแบบนี้มีอะไรเหมือนกัน และแยกกันที่จุดใด พร้อมตารางเทียบตามงานวิจัย
- Attachment Theory คืออะไร? จากทารกของ Bowlby สู่ความรักของผู้ใหญ่Attachment theory คืออะไร แนวคิดของ Bowlby เรื่องสายสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับผู้เลี้ยงดู งานวิจัยของ Ainsworth และการต่อยอดสู่ attachment style ในผู้ใหญ่
- Disorganized Attachment ในวัยทารก: คำนี้มาจากไหนDisorganized attachment ในวัยทารกคืออะไร งานวิจัยของ Main และ Solomon เบื้องหลังคำนี้ ความเชื่อมโยงกับ fearful avoidant ในผู้ใหญ่ และสิ่งที่มันไม่ใช่
แหล่งอ้างอิง
- ↑ Bartholomew, K., & Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2).
- ↑ Griffin, D., & Bartholomew, K. (1994). Models of the self and other: Fundamental dimensions underlying measures of adult attachment. Journal of Personality and Social Psychology, 67(3).
- ↑ Hazan, C., & Shaver, P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3).
- ↑ Bowlby, J. (1982). Attachment and Loss, Vol. 1: Attachment (2nd ed.). Basic Books (first edition 1969).
- ↑ Brennan, K. A., Clark, C. L., & Shaver, P. R. (1998). Self-report measurement of adult romantic attachment: An integrative overview. In J. A. Simpson & W. S. Rholes (Eds.), Attachment Theory and Close Relationships, Guilford Press.
- ↑ Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in Adulthood: Structure, Dynamics, and Change (2nd ed.). Guilford Press.
- ↑ Fraley, R. C., Waller, N. G., & Brennan, K. A. (2000). An item response theory analysis of self-report measures of adult attachment. Journal of Personality and Social Psychology, 78(2).
- ↑ Fraley, R. C., Hudson, N. W., Heffernan, M. E., & Segal, N. (2015). Are adult attachment styles categorical or dimensional? A taxometric analysis of general and relationship-specific attachment orientations. Journal of Personality and Social Psychology, 109(2).
หมวดหมู่ พื้นฐาน · เพิ่มเติมในหมวดนี้: Attachment Style vs Attachment Disorder, Attachment Theory คืออะไร? จากทารกของ Bowlby สู่ความรักของผู้ใหญ่, Dismissive vs Fearful Avoidant ต่างกันอย่างไร? เทียบ avoidant สองแบบ
อัปเดตล่าสุด 28 กันยายน 2569