Bir bakışta
- Ortak nokta
- Bağlanmada yüksek kaçınma
- Temel fark
- Bağlanma kaygısı: kayıtsız stilde düşük, korkulu stilde yüksek
- Kendine bakış
- Kayıtsız stilde çoğunlukla olumlu, korkulu stilde çoğunlukla olumsuz
- Köken
- Bartholomew (1990); Bartholomew ve Horowitz (1991)
İki kaçıngan stil dışarıdan birbirine çok benzeyebilir: duygular gündeme gelince konuyu değiştiren, çok alana ihtiyaç duyan ya da tartışmada sessizleşen biri. Oysa altta işleyen mantık farklıdır ve bu fark, neyin iyi geldiğini de değiştirir. Bu yazıda kayıtsız-kaçıngan stil ile korkulu-kaçıngan stili yan yana koyuyoruz: nereden geldiklerini, neyi paylaştıklarını ve nerede ayrıldıklarını.
Terimler nereden geliyor?
İlk yetişkin bağlanma araştırmaları bebek araştırmalarından ödünç alınan üç kategori kullanıyordu: güvenli, kaygılı ve kaçıngan. Kim Bartholomew, kaçıngan grubun aslında iki farklı insan tipini bir araya topladığını fark etti. Bir kısmı mesafeden gerçekten rahatsız görünmüyor ve kendini kendi kendine yeten biri olarak tarif ediyordu. Diğerleri ise incinmekten korktukları için yakınlıktan kaçıyordu ve hiç de rahat değildi.[1]
Bartholomew ve Leonard Horowitz bu iki grubu ayırmak için bir model kurdu. John Bowlby’nin kuramından iki fikri çaprazladılar: kişinin kendine dair modeli (sevilmeye ve desteklenmeye değer miyim?) ve başkalarına dair modeli (başkaları ulaşılabilir ve güvenilir mi?). Bu birleşimlerden dört stil çıktı: güvenli, saplantılı, kayıtsız ve korkulu.[2] Modelin tamamını dört kategori modeli yazısında bulabilirsin.
Kayıtsız-kaçıngan ne demek?
Bartholomew’un tanımında kayıtsız stil, kendine dair olumlu bir bakışı başkalarına dair olumsuz bir bakışla birleştirir.[2] Bu stile sahip insanlar, ilişkilerin ne kadar önemli olduğunu küçümseyerek kendi değer duygularını korur. Bağımsızlığa değer verir, duygularını çoğunlukla kendilerine saklar ve kendilerini başkalarına pek ihtiyaç duymayan biri olarak anlatırlar. Türkçede yaygın kullanılan “kayıtsız-kaçıngan” adı, Bartholomew’un İngilizce “dismissing” terimine dayanır.
Mikulincer ve Shaver bunun altındaki stratejiyi deaktivasyon olarak tarif eder: bağlanma sisteminin sesini kısmak, dikkati ilişkideki ihtiyaçlardan ve tehditlerden uzaklaştırmak ve kendine dayanmak.[5] Bu strateji bazı durumlarda işe yarar, örneğin baskı altında sakin kalmak gerektiğinde; bazı durumlarda ise bir bedeli vardır, örneğin partnerin duygusal olarak yanında birine ihtiyaç duyduğu anlarda. Kaçıngan bağlanma sayfası bu stilin gündelik ilişkilerde nasıl göründüğünü anlatıyor.
Korkulu-kaçıngan ne demek?
Korkulu stil, kendine dair olumsuz bir bakışı başkalarına dair olumsuz bir bakışla birleştirir.[2] Bu stile sahip insanlar yakınlık ister, çoğu zaman da çok yoğun biçimde, ama reddedilmeyi ya da incinmeyi beklerler; bu yüzden özlem duydukları yakınlığın kendisinden uzak dururlar. Bartholomew’un vurguladığı nokta şuydu: buradaki kaçınma kayıtsızlıktan değil, savunmadan gelir.[1]
Hem isteme hem korkma aynı anda etkin olduğu için korkulu stil çoğu zaman bir gelgit olarak görünür: önce uzanmak, yakınlık gelince geri çekilmek. Mikulincer ve Shaver’ın terimleriyle bu stil, bağlanma sisteminin sesini açan kaygılı stratejiyi, sesini kısan kaçıngan stratejiyle karıştırır.[5] Ayrıntılar için korkulu-kaçıngan bağlanma sayfasına göz atabilirsin.
Kaçıngan vs korkulu-kaçıngan: bir bakışta
Sonraki araştırmalar, yetişkin bağlanmasını ölçen kendini değerlendirme ölçeklerinin büyük kısmının iki boyuta indirgenebildiğini gösterdi: bağlanma kaygısı ve bağlanmada kaçınma.[4] Griffin ve Bartholomew daha önce, kendine dair modelin büyük ölçüde kaygıyla, başkalarına dair modelin ise kaçınmayla örtüştüğünü bulmuştu.[3] Bu terimlerle söylersek: iki stil de kaçınmada yüksektir, aralarındaki fark kaygıdadır.
| Kayıtsız-kaçıngan | Korkulu-kaçıngan | |
|---|---|---|
| Kendine bakış | Çoğunlukla olumlu | Çoğunlukla olumsuz |
| Başkalarına bakış | Çoğunlukla olumsuz | Çoğunlukla olumsuz |
| Bağlanma kaygısı | Düşük | Yüksek |
| Bağlanmada kaçınma | Yüksek | Yüksek |
| Yakınlığa tutum | Pek gerekli görmez | İster, ama ondan korkar |
| Tipik strateji | Deaktivasyon: kendine yetmek, mesafe | Karışık: uzanmak, sonra geri çekilmek |
| İlişkide stres altında | Çekilir, işi tek başına halleder | Arayış ile geri çekilme arasında gidip gelir |
| Genellikle ne iyi gelir? | Baskısız yakınlık, kendi hızında açılabileceği alan | Sarsılmayan güvenilirlik, gelgitlere karşı sabır |
Satırlar araştırmada tarif edilen eğilimlerdir, bir kontrol listesi değildir. Bir insan bazı satırlara uyup bazılarına uymayabilir.[2][5]
Fark neden önemli?
İki stil, farklı türde bir anlayış ister. Kayıtsız-kaçıngan birinin partneri, mesafeyi reddedilme olarak okuyabilir; oysa bu mesafe daha çok kendine yetme alışkanlığına yakındır ve duygusal bir konuşma için ısrar etmek mesafeyi genellikle büyütür. Korkulu-kaçıngan birinin partneri ise önce sıcaklık, sonra geri çekilme karşısında kafası karışmış hissedebilir; burada öngörülebilirlik ve sabır, alan tanımaktan çoğu zaman daha önemlidir.
Stili taşıyan kişi için de fark, farklı sorulara işaret eder. Kayıtsız eğilimler çoğu zaman şu soruyu davet eder: “Kimseye ihtiyaç duymayarak ne kaybediyorum?” Korkulu eğilimler ise daha çok şunu: “Kendimi neyden koruyorum ve o tehlike hâlâ burada mı?” İki sorunun da hızlı bir cevabı yok ve iki stil de zamanla güvenliğe doğru ilerleyebilir; bunu kazanılmış güvenli bağlanma yazısı anlatıyor.[5]
İki kaçıngan stil hakkında yaygın yanlış okumalar
“Kayıtsız-kaçıngan insanların duyguları yoktur.” Kayıtsız stil, duygularla başa çıkmanın bir stratejisini anlatır, duyguların yokluğunu değil. Mikulincer ve Shaver, kaçınması yüksek insanların az şey hissettiklerini söyledikleri durumlarda bile ilişkideki tehditlere tepki verebildiğini gösteren bulguları derler; bu da dikkati başka yöne çevirmenin çaba gerektirdiğini düşündürür.[5]
“Korkulu-kaçıngan, kaygılı artı kaçıngandır, yani en kötü stildir.” Dört stil bir sıralama değildir. Her biri, belli deneyimler içinde anlamlı olan bir başa çıkma biçimini anlatır ve her birinin bedelleri kadar güçlü yanları da vardır.[2] Birine “en kötüsü” demek, bir tarifi bir yargıya dönüştürür; araştırma bunu desteklemez.
“Stilin sabit bir etikettir.” Bartholomew ve Horowitz, insanların ait olduğu kutuları değil, insanların farklı ölçülerde benzediği ilk örnekleri (prototipleri) tarif etti.[2] Alttaki boyutlardaki puanlar süreklidir; yeni ilişkilerle ve üzerine düşündükçe değişebilir.
Test seni nereye yerleştiriyor?
Bağlanma stili testimiz iki boyutu doğrudan ölçer; bu iki stili kaygı puanına göre ayırmasının nedeni de budur. Kaçınman yüksek, kaygın ise ortalarda bir yerdeyse, ikisinin arasında bir sonuç görürsün. Bu, kaygı ve kaçınma yazısında anlatılan boyutların sürekli yapısını yansıtır. Testin nasıl çalıştığı sayfası puanlamayı ve sınırlarını açıklıyor. Bunların hiçbiri bir tanı değildir. İlişkilerdeki mesafe sana gerçekten sıkıntı veriyorsa, destek al sayfasında yardım bulmak için öneriler var.
Bu konuyla ilgili sorular
Kaçıngan ile korkulu-kaçıngan bağlanma arasındaki temel fark nedir?
İkisi de duygusal mesafe koyar. Kayıtsız-kaçıngan stil bunu görece sağlam bir benlik duygusuyla ve reddedilmeye dair az endişeyle yapar; yakınlığı pek gerekli görmez. Korkulu-kaçıngan stil ise yakınlık ister, reddedilmekten çok endişe eder ve mesafeyi daha çok korunmak için koyar. İki boyutlu modelde ikisi de kaçınmada yüksektir, ama kaygıda yalnızca korkulu stil yüksektir.
Kayıtsız-kaçıngan, kaçıngan bağlanma ile aynı şey mi?
Gündelik kullanımda kaçıngan bağlanma denince çoğunlukla kayıtsız biçim kastedilir. Bartholomew bu stile İngilizcede dismissing, yani küçümseyen ya da kayıtsız dedi; kayıtsız-kaçıngan adı buradan yerleşti. Kaçıngan bağlanma sayfamız bu stili ayrıntılı anlatıyor.
Bir insan hem kayıtsız hem korkulu-kaçıngan olabilir mi?
Puanlar sürekli olduğu için bir insan ikisinin sınırına yakın durabilir: kaçınması yüksek, kaygısı orta düzeydedir. İnsanlar ayrıca ilişkiden ilişkiye ve zamanla değişir. İki stil arasına düşen bir sonuç başarısız değil, anlamlı bir cevaptır.
Hangisi daha yaygın, kayıtsız mı korkulu mu?
Oranlar örnekleme ve kullanılan ölçeğe göre değişir ve çalışmalar arasında karşılaştırılamaz, bu yüzden bir rakam vermiyoruz. Senin için daha önemli olan, yakın ilişkilerde hangi tarifin kendi deneyimine uyduğudur.
Korkulu-kaçıngan bağlanma, dağınık bağlanma ile aynı mı?
Konu olarak örtüşürler ama farklı araştırmalardan gelirler. Dağınık bağlanma bebek gözlemlerinden çıkan bir kategoridir; korkulu-kaçıngan ise yetişkinlerin kendilerini değerlendirdiği araştırmalardan gelen bir yetişkin stilidir. Çocuklukta dağınık bağlanma yazımız bu tarihi anlatıyor.
Ayrıca bak
- Dört Bağlanma Stili: Bartholomew’un Dört Kategori ModeliDört bağlanma stili: güvenli, saplantılı, kayıtsız ve korkulu. Benlik ve başkaları modeline dayanan bu yapının iki boyuta nasıl yerleştiğini anlatıyoruz.
- Bağlanma Kaygısı ve Kaçınma: Her Stilin Ardındaki İki BoyutBağlanma kaygısı ve kaçınma, yetişkin bağlanma stillerinin ardındaki iki boyut. Nereden geldikleri ve puanların neden kutulardan daha çok şey anlattığı.
- Çocuklukta Dağınık Bağlanma: Terim Nereden Geliyor?Çocuklukta dağınık bağlanma: arkasındaki Main ve Solomon araştırması, yetişkinlerdeki korkulu-kaçıngan stille bağı ve neden bir tanı olmadığı.
- Kazanılmış Güvenli Bağlanma: Bağlanma Stili Değişir mi?Kazanılmış güvenli bağlanma nedir? Main ve Roisman’ın bulguları, bağlanma stillerinin ne kadar kalıcı olduğu ve daha güvenli hale gelmenin yolları.
Kaynaklar
- ↑ Bartholomew, K. (1990). Avoidance of intimacy: An attachment perspective. Journal of Social and Personal Relationships, 7(2).
- ↑ Bartholomew, K., & Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2).
- ↑ Griffin, D. W., & Bartholomew, K. (1994). Models of the self and other: Fundamental dimensions underlying measures of adult attachment. Journal of Personality and Social Psychology, 67(3).
- ↑ Brennan, K. A., Clark, C. L., & Shaver, P. R. (1998). Self-report measurement of adult romantic attachment: An integrative overview. In J. A. Simpson & W. S. Rholes (Eds.), Attachment Theory and Close Relationships. Guilford Press.
- ↑ Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in Adulthood: Structure, Dynamics, and Change (2nd ed.). Guilford Press.
Kategori Temeller · Bu kategoride daha fazlası: Bağlanma Stili vs Bağlanma Bozukluğu, Bağlanma Teorisi, Dört Bağlanma Stili
Son güncelleme: 28 Eylül 2026